Jacek Pulikowski urodził się 14 IV 1952 w Lubrańcu. Jest doktorem inżynierem, wykładowcą na Politechnice Poznańskiej oraz wykładowcą Studium Rodziny przy Wydziale Teologicznym UAM w Poznaniu.
Od około trzydziestu lat jest czynnie zaangażowany w działalność Duszpasterstwa Rodzin. Razem z żoną Jadwigą służą swoją wiedzą i doświadczeniem wielu małżeństwom w kryzysie i przygotowują młodych do założenia rodziny, prowadzą kursy przedmałżeńskie. Pan Jacek znany jest z tego, że potrafi przekazać swą wiedzę w bardzo przystępny i humorystyczny sposób.

Jeżeli ktoś kojarzy Pana Pulikowskiego tylko z poradnictwem rodzinnym to poniższa biografia może nieco zaskoczyć:
• 1971-1976 studia wyższe, budownictwo na Politechnice Poznańskiej
• 1976 stopień mgr inż. na Politechnice Poznańskiej.
• 1976-1985 asystent w Zakładzie Mechaniki Budowli Instytutu Konstrukcji Budowlanych Politechniki Poznańskiej
• 1985 stopień dr inż. na Politechnice Poznańskiej.
• 1985-1998 adiunkt w Zakładzie Mechaniki Budowli Instytutu Konstrukcji Budowlanych Politechniki Poznańskiej
• 1998-2008 starszy wykładowca w Zakładzie Mechaniki Budowli Instytutu Konstrukcji Budowlanych Politechniki Poznańskiej
• 2008 - docent w Zakładzie Mechaniki Budowli Instytutu Konstrukcji Budowlanych Politechniki Poznańskiej

Jacek Pulikowski jest inżynierem, ale Wam szczególnie polecam książki z tematyki miłość, płciowość, małżeństwo, rodzina:
• Wychowanie do miłości, A. Urbaniak, J. Pulikowski
• Chrześcijańskie spojrzenie na płciowość, A. Urbaniak, J. Pulikowski
• Młodzi i miłość, A.G. Urbaniak, J. Pulikowski
• Warto żyć zgodnie z naturą, J. Pulikowski
• Warto być ojcem, J. Pulikowski
• Warto pokochać teściową, J. Pulikowski
• Wartość współżycia małżeńskiego, J. Pulikowski
• Krokodyl dla ukochanej, J. Pulikowski
• Ewa czuje inaczej, J. Pulikowski
• Warto pomyśleć o niektórych ważnych sprawach, J. Pulikowski
• Miejsce płciowości w miłości, J. Pulikowski
• Warto naprawić małżeństwo, J. Pulikowski
• Jak wygrać miłość, J. Pulikowski
• Jak wygrać ojcostwo, J. Pulikowski
• Jak wygrać macierzyństwo, Jadwiga i Jacek Pulikowscy
• Jak wygrać szczęście, J. Pulikowski
• Zakochanie i co dalej, J. Pulikowski
• Małżeństwo - pytania i odpowiedzi, J. Pulikowski
• Warto zadbać o te sprawy, J. Pulikowski

Większość młodych Polaków uważa, że ślub kościelny jest potrzebny i ważniejszy od cywilnego
Michał Sutryk i Anna Juszczyńska kończą w tym roku studia w Warszawie. Wkrótce zamierzają się pobrać i założyć rodzinę.
– Małżeństwo będzie ukoronowaniem naszego związku – mówią zgodnie. Ślub będą zawierać w kościele. – Ze względu na tradycję, w jakiej zostaliśmy wychowani, i nasze przekonania religijne to naturalne rozwiązanie – dodają.
Jeśli ślub, to kościelny
Podobnie myśli większość Polaków w ich wieku. Z sondażu, który dla "Rzeczpospolitej" przeprowadziła GfK Polonia, wynika, że prawie 80 procent osób w wieku 18 – 26 lat uważa, że małżeństwo ma i będzie mieć duże znaczenie. Niemal identyczne wyniki uzyskał o. prof. Leon Dyczewski, socjolog z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, który w latach 2004 – 2005 badał wyobrażenia młodzieży o małżeństwie i rodzinie. Młodzi Polacy są stali w swych opiniach.
– Zawsze najbezpieczniej czuliśmy się w towarzystwie bliskich. Małżeństwo i rodzina to, po zdrowiu, najważniejsze wartości udanego życia – komentuje prof. Janusz Czapiński, psycholog społeczny z Uniwersytetu Warszawskiego.
– Małżeństwo jest gwarantem stabilności nawet w niestabilnych czasach. Osoby wchodzące w dorosłość mają te same priorytety – marzą, aby osiągnąć sukces zawodowy i jednocześnie mieć z kim go dzielić – uważa Beata Banasiak-Parzych, socjolog rodzinny.
Co piąty ankietowany twierdzi, że małżeństwo to przestarzała instytucja. Według Banasiak-Parzych dla tej mniejszości prawdopodobnie ważniejsze jest, aby być w udanym związku, dlatego małżeństwo może się wydawać czymś zbędnym.
Zdecydowana większość (82 procent) młodych Polaków uważa, że ślub kościelny jest potrzebny i ważniejszy od ślubu cywilnego.
– Uroczystość w kościele, przysięganie sobie miłości przy całej rodzinie nie mogą się równać podpisaniu kilku papierków w urzędzie, po których staje się "parą młodą" – uważa Michał Sutryk.
Jak pokazują badania, zdecydowana większość ankietowanych – ponad 80 procent – chce też mieć dzieci. Najlepiej dwójkę. Mniej więcej tyle samo – po kilkanaście procent osób – chce mieć jedno dziecko lub troje dzieci.
Pięć lat temu rodzina pięcioosobowa była znacznie popularniejsza (22 proc.) od modelu dwa plus jeden, który wskazywało niespełna 5 procent badanych.
– Może to odzwierciedlać pewien niepokój o status materialny rodziny, co wynika z niedawnych zawirowań związanych z kryzysem ekonomicznym – komentuje Banasiak-Parzych.
Rozwód drogą na skróty
Mimo przywiązania do ślubów religijnych wśród młodzieży panuje powszechne przyzwolenie na rozwód. 94 proc. badanych akceptuje taki koniec nieudanego małżeństwa, którego Kościół nie uznaje. – Dopuszczanie rozerwalności małżeństwa jest niezrozumieniem jego istoty, dowodem na brak dojrzałości człowieka – uważa ks. dr Tomasz Gierałtowski, oficjał Sądu Metropolitalnego Białostockiego, gdzie rozpatrywane są sprawy o stwierdzenie nieważności małżeństwa. Ale podkreśla, że Kościół nie wymaga od małżonków, by na siłę byli razem, gdy np. mąż znęca się nad żoną i dziećmi.
Wśród ważnych powodów, które mogą być wystarczającą przyczyną rozwodu, młodzi Polacy wymieniają najczęściej przemoc (81 proc. wskazań), niewierność (41 proc.) i uzależnienia (24 proc.).
Mniejsze znaczenie mają m.in. brak miłości, kłótnie i oddzielne życie. Do tej listy dr Maria Gdowska-Wilińska, terapeuta rodzinny z Warszawy, dodaje jeszcze nieumiejętność komunikowania się i rozwiązywania konfliktów.
– Ludzie często nie potrafią ze sobą rozmawiać. Zdarza się nawet, że inaczej niż partner rozumieją te same słowa – zauważa dr Gdowska-Wilińska.
Jej zdaniem rozwód jest bardzo często drogą na skróty.
– Brak czasu, poświęcenia uwagi drugiej osobie, wzajemnej cierpliwości powodują, że, zamiast się uczyć wspólnego życia, młodzi ludzie idą na łatwiznę, czyli się rozwodzą – mówi warszawska terapeutka.
Z badań wynika, że jeszcze pięć lat temu kłótnie i trudne problemy były dla młodzieży dwukrotnie ważniejszym powodem do rozwodu.
– Być może skłócone małżeństwa coraz chętniej korzystają z rozrastającej się w ostatnim czasie sieci instytucji poradnictwa rodzinnego – zastanawia się dr Gdowska-Wilińska.
W ciągu pięciu lat przybyło też (z 34 do 52 procent) zwolenników zrównania w prawach par bez ślubu z małżeństwami.
– To wyraz odformalizowania tego, co dla Polaków zawsze było ważne, czyli trwałych i głębokich związków, w których mogą się spełnić prokreacyjnie – ocenia prof. Czapiński.
Na podstawie artykułu z gazety Rzeczpospolita:
http://www.rp.pl/artykul/454182_Polska_mlodziez_stawia_na_rodzine.html
opracowała Janina Pieńkowska

1. Na zajęciach z WDŻ poruszane jest szerokie spektrum zagadnień ważnych i istotnych - interesujących dorastającego człowieka oraz takich, o których powinien wiedzieć, np.
• tożsamość i wielowymiarowość człowieka,
• wartości związane z płciowością człowieka: męskość, kobiecość, integracja seksualna,
• znaczenie i podstawy budowania więzi międzyludzkich,
• inicjacja seksualna i jej uwarunkowania,
• biologia prokreacji (psychofizjologia procesów rozrodczych),
• antykoncepcja oraz naturalne metody planowania rodziny,
• zagadnienia bioetyczne (aborcja, eutanazja, metoda in vitro, itp.),
• zaburzenia w sferze seksualnej,
• kryteria doboru wartościowego partnera,
• radzenie sobie w trudnych sytuacjach (odrzucenie, zdrada, zawód miłosny i konflikt),
• sposoby na udane małżeństwo, ojcostwo i macierzyństwo,
• konflikty w rodzinie itd.
• kształtowanie postaw asertywnych,
• zagrożenia współczesności, np. AIDS, sekty, uzależnienia, pornografia,
• prawodawstwo dotyczące rodziny.
2. Prowadząca zajęcia ma wymagane przygotowanie teoretycznie i praktyczne. Przez wiele lat pracowała jako pedagog szkolny w szkołach średnich oraz od 8 lat jako nauczyciel WDŻ w szkołach podstawowych, gimnazjalnych i średnich. Także jako wychowawca w Internacie w XIV LO.
3. Lekcje prowadzone są na zastępstwach co nie pociąga za sobą dodatkowych zajęć w planie lekcyjnym.
4. Uczniowie, których rodzice nie deklarują chęci uczestnictwa w zajęciach są zobligowani do przebywania w bibliotece szkolnej.
5. Prowadząca uwzględnia różnice indywidualne, kulturowe, społeczne i światopoglądowe wszystkich osób biorących udział w zajęciach.

[ Panel administratora ]